سپهر

منوی کاربری

پیغام مدیر :

« تلخی برخورد صادقانه را به شیرینی کاذب برخورد منافقانه ترجیح میدهیم »

مقدمتان گلباران باد
زادگاهم سده لنجان از توابع شهرستان لنجان در استان اصفهان است.
کارمند هستم و اینجا خلوتگاه من است .آنچه در ذهن می پرورانم در این جا به تصویر کشیده می شود. و آنچه خواهید دید فقط دیدگاه شخصی من نسبت به مسائل پیرامون است .این وبلاگ محلی است برای بیان آنچه که می خواهم آزادانه بگویم ولی مجالی برای گفتنش نیست.شایدکسانی که گوشهایشان سنگین شده چشمهایشان هنوز بینا باشد.
بخوانند و اگرخواستند بفهمند!
شما نیز می توانید با من همراه شوید و نظرات خود را برای بهبود وبلاگ مطرح نمایید .
ضمنا یاد آور می شوم این وبلاگ وابسته به هیچ طیف و گرایش سیاسی نیست.

اطلاعیه ها

دوستان عزیز : به منظور ارتقای سطح کمی و کیفی وبلاگ در قسمت نظرات وبلاگ ما را از نظرات سازنده خود بهره مند سازید. با تشکر/.

روز نامه ها و سایتهای خبری ایران

Click here to join etemaad
سایت خبری آفتاب

اَبر برچسبها

قانون شهرداریها سیاست توسعه پایدار دین شهرداری موسیقی مدیریت شهری بودجه شهرداریها شهرداریها ماه رمضان حکایت حقوق شهروندی مدیریت مقررات مالی شهرداریها شجریان

نظر سنجی

آدرسهای ورود

www.sepehr85.bigestblog.com
www.sepehr85.mihanblog.com

www.sepehr85.myblog.ir

خبرنامه

صفحات وبلاگ

1 2 3 4 5 6 7 ...

آمار وبلاگ

امروز :
بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
كل مطالب :
كل نظرها :
كل بازدید ها :
ایجاد صفحه : - ثانیه

آمار معتبر وبلاگ

آخرین رویدادهای ایران و جهان

مترجم وبلاگ

اوقات شرعی

موسیقی وبلاگ

حسین ادیبی سده

سخن بزرگ از انسانی بزرگ | سخن و رفتار بزرگان ,

ساعت حرکت قطار که می‌رسید و همین که قطار راه می‌افتاد،

بچه‌ها می‌دویدند، سنگ برمی‌داشتند و قطار را مورد حمله قرار می‌دادند.من تعجب می‌کردم که اگر به این قطار باید سنگ زد،چرا وقتی که ایستاده یک ریگ کوچک هم به آن نمی‌زنند و اگر باید برایش اعجاب قایل بود، اعجاب بیش‌تر وقتی است که حرکت می‌کند.

این معما برایم وجود داشت تاوقتی که بزرگ شدم و وارد اجتماع شدم.دیدم، این قانون کلی زندگی ما ایرانی‌ها است که هر کسی و هر چیزی تا وقتی که ساکن است،تا ساکت است مورد تعظیم است؛

اما همین که به راه افتاد و یک قدم برداشت، نه تنها کسی کمکش نمی‌کندبلکه سنگ است که به طرفش پرتاب می‌شود و این نشانه‌ی یک جامعه‌ی مرده است.ولی یک جامعه‌ی زنده فقط برای کسانی احترام قائل است که متکلم هستند نه ساکت.متحرک‌اند نه ساکن، باخبرند نه بی‌خبر

برچسب ها: ویژگیهای جامعه زنده، جامعه پویا، جامعه مرده،

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 17 فروردین 1390 | توسط: حسین ادیبی | طبقه بندی: سخن و رفتار بزرگان، |

لینک ثابت | نظرات ()

ارسال به

سده لنجان شهر آیین ایران زمین | تخصصی(شهر و شهرداری) ,

ترسیم و تبیین یک افق روشن در شهر سده لنجان و برنامه ریزی هدفمند جهت خدمت هرچه بهتر و بیشتر به شهروندان مدیران شهر سده لنجان را بران داشت تا جهت آینده شهر خود برنامه ریزی هدفمند و قابل اجرا داشته باشند. در راستای تحقق این هدف شورای اسلامی شهر سده لنجان و شهرداری تشكیل جلسه داده و كمیته ای متشکل از كارمندان شهرداری در راستای پیشبرد وتدوین چشم انداز و همچنین جناب آقای مهندس بهروز نصرآزادانی بعنوان مشاور در امر برنامه ریزی و اجرای برنامه استرات‍ژیك چشم انداز 1404 معرفی شدند.
اما اولین اقدام، ارائه سناریو بود كه پس از بررسی به شرح ذیل به تصویب رسید.

چشم انداز 1404 شهر سده لنجان :

سده لنجان شهریست پاك و امین . بامردمانی سرآمد كه پاسدار آیین و فرهنگ و دین اند و صاحبان سرمایه و كارآفرین . شهریست آیین نماد ، با سیمایی الهام گرفته از آب و آیینه . سده لنجان با زمین های زرخیزش ،دوستدار محیط زیست است و برای گردشگران آرام و نشاط انگیز ، شهریست پیشرفته با شهروندانی فرهیخته كه زبانزد است به شهر آیین ایران زمین.

اما شعر رسیده به کمیته با موضوع چشم انداز:

سده هست یک شهر پاک وامین                           نگهدار میهن, پرستار دین
زفرهنگ و آئین همه مرد مش                                 توانمند و کوشا و کار آفرین
زآب و زآئینه الهام گیر                                            زر از خاک یاب و زآب انگبین
از آنان گلسنان شده زیستگاه                                 به اقبال گردشگر نازنین
در این شهر همواره در پیشرفت                               بسی مرد   دانشور و بر گزین
کمر بسته دربهره گیری زخاک                                به فرمان یزدان در این سر زمین   *
که مردانه در کار عمران شهر                                   بخیزند و بالا زنند آستین
میان چنین مردمی زیستن                                      امید آفرین باشد و دلنشین
به گردشگری هرکه در شهر ما                                بیاید – برد لذتتی راستین

*اقتباس از آیه 61 سوره هود- آقای جعفر- ناظم رعایا

علاقه مندان می توانند جهت آگاهی بیشتر به سایت زیر مراجعه نمایند. همچنین این وبلاگ از این پس گام به گام اخبار مربوط به مراحل تدوین سند چشم انداز1404 سده لنجان را منتشر می نماید. دوستان و همشهریان عزیز می توانند نظرات راهبردی خود را در راستای اهداف چشم انداز از طریق این وبلاگ یا سایت شهرداری سده لنجان به دبیرخانه کمیته چشم انداز 1404 ارسال نمایند.

برای ورودبه سایت شهرداری سده لنجان اینجا را کلیک کنید.

برچسب ها: چشم انداز، چشم انداز 1404، برنامه ریزی، برنامه ریزی استراتژیک، مدیریت استراتژیک، شهرداری سده لنجان،

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 18 اردیبهشت 1391 | توسط: حسین ادیبی | طبقه بندی: تخصصی(شهر و شهرداری)، |

لینک ثابت | نظرات ()

ارسال به

کرسی مجلس نهم به منصوری رسید | سیاسی , اجتماعی ,

پس از مدتها انتظار تکلیف نماینده مجلس نهم شهرستان لنجان مشخص شد. تاریخ رقابت میان احمدی نژاد و هاشمی رفسنجانی بار دیگر در شهرستان لنجان ورق خورد. حاج محسن کوهکن با سابقه ای چندین و چند ساله و با وجود حامیان قدرتمند و ... مغلوب مجید منصوری ناشناس و تازه کار گردید. تجربه های چند ساله و سخنان فریبنده و سایر برگهای برنده این بار کار ساز نشد و شعار پایان تکرار مجید منصوری بود که ورق را بر گرداند.
اما این انتخابات و انتخابات مشابه همیشه گویای یک چیز بوده و خواهد بود:
هرکس مردم جامعه خود را که روزی با تأیید آنان پله های ترقی را طی کرده درحاشیه ی فعالیتها و افکار خود قرار دهد روز سرنوشت مردم نیز او را در حاشیه می گذارند.
این درسی است که بار ها تکرار شده و ظاهراً پایانی ندارد.
این انتخاب صرفاً انتخاب اصلح نبود بلکه یک نه بزرگ به اعتماد به نفس های کاذب و معادلات اشتباه بود. یک آری به لزوم تغییر .
یک تبادل قدرت میان موافقان و مخالفان کوهکن که آراء مخالفان را به سمت مجید منصوری هدایت کرد. به هر حال فضای سیاست تعارف بردار نیست . سیاستی که به قدرتمند ترین شخصیت روزگاری نه چندان دور با بیرحمی هرچه تمام تر پشت کرد و کاری کرد که امثال هاشمی رفسنجانی که روزی سردار سازندگی اش می خواندند امروز در برخی محافل به تمسخر از آن یاد می کنند!!!!!
پس از این رویداد نه حاج محسن باید ناراحت باشد و نه مجید منصوری مغرور.

برچسب ها: انتخابات، مجلس نهم، محسن کوهکن، مجید منصوری،

نوشته شده در تاریخ شنبه 16 اردیبهشت 1391 | توسط: حسین ادیبی | طبقه بندی: اجتماعی، |

لینک ثابت | نظرات ()

ارسال به

تلویزیون در تناقض های خود دست و پا می زند | اجتماعی ,

در صدا و سیما نمی شود از خانه سینما و اسکار گفت اما ضد خبرش پخش می شود
«پارک ملت» با اجرای شهیدی فر برمی گردد
مدیر شبکه یک از تلاش برای آغاز دوباره برنامه تلویزیونی «پارک ملت» با اجرای محمدرضا شهیدی فر و مجریان دیگر خبر داد.

«مهدی فرجی» در گفت وگو با فارس، راجع به تعطیلی برنامه پارک ملت و طرح شایعاتی مبنی بر اینکه سخنان تند و نسنجیده محمدرضا شهیدی فر در جلسه مجریان با معاونت سیما منجر به تعطیلی این برنامه شده است، گفت: ما تلاشمان این است که در سال ۹۱ برنامه پارک ملت با تغییراتی در دکور و اجرا و با طرح موضوعات جدید البته با یک فاصله ای روی آنتن بیاید. وی ادامه داد: با آقای شهیدی فر هم روی ساختار برنامه و عوامل برنامه صحبت و فکر می کنیم و امیدوارم پخش دوره جدید این برنامه به زودی از شبکه یک سیما آغاز شود. به گزارش فارس، برنامه پربیننده پارک ملت چهارشنبه شب، ۲۴ اسفند ماه، به یک باره و با اعلام مجری به پایان رسید. در حالی که قرار بود این برنامه در ۱۸۰ قسمت و تا اول تیر ماه هر شب از شبکه یک سیما روی آنتن برود. در این باره شایعات بسیاری مطرح شد که یکی از آنها سخنان تند و تیز محمدرضا شهیدی فر مجری پارک ملت در جلسه مجریان با علی دارابی معاون سیما بود.

«در تلویزیون از خانه سینما و اسکار نباید حرف زد، ولی ضدخبرهایی از این جریانات بیان می شود و مخاطب خود باید به اصل خبر پی ببرد. تلویزیون در پارادوکسی از واقعی بودن یا نبودن، ایدئولوژی بودن یا نبودن، تسلیم جامعه بودن یا نبودن و اهداف سرگرم کننده یا نه دست و پا می زند.»
محمدرضا شهیدی فر مجری تلویزیون که این اواخر اجرای برنامه «پارک ملت» را برعهده داشت به تازگی در گفت وگویی از پارادوکس های حاکم بر تلویزیون گلایه کرد. بخش هایی از گفته های شهیدی فر را به نقل از «سینماپرس» می خوانید:
مخاطب یکی از مشکلات تلویزیون
یکی از مشکلاتی که تلویزیون با آن مواجه است، مخاطبانی هستند که هنوز نمی دانند باید چطور به تماشای تلویزیون بنشینند. نباید تمام مشکلات و ایرادها را از سمت مدیران و برنامه سازان دانست، چرا که در برهه های مختلف و با وجود این عدم رضایت عمومی، تلویزیون ثابت کرده که می تواند تاثیرگذار و حتی موفق عمل کند.
رسانه تاثیرگذار با برنامه های مفرح موفق تر است
بارها در مناسبت های مختلف، تلویزیون با یک بمباران قوی خبری و اطلاعاتی توانسته گروه های مختلف جامعه را تحریک کرده و به سمت هدفی که داشته سوق دهد. همین طور که در مسائل روزمره و ساده زندگی نیز توانایی تغییر داشته است. هرچند اگر در کنار این مساله، فرمت و طراحی برنامه ها صحیح باشد، تلویزیون به یک وسیله مفرح با جذب بیشتر بدل می شود. به خصوص در زمانی که با تعدد شبکه های مختلف و حجم وسیعی از برنامه های تولیدی روبه رو هستیم، بی شک می توانیم رضایتمندی مخاطب خود را تامین کنیم.
رسانه ای به دور از واقعیت زندگی
در این بین تلویزیون با چند مشکل اصلی مواجه است، یک توزیع نامناسب برنامه هایش و دیگر اینکه آن چه در رسانه شاهد هستیم از واقعیت ما به دور است. دوری از واقعیت به واسطه لجبازی ای دو طرفه شکل گرفته؛ مخاطبانی که تلویزیون را با توجه به مسائل اجتماعی و سیاسی نشانی از حاکمیت می دانند و تلویزیون که در عین اینکه نمی خواهد تسلیم شود خود را به عنوان انسان ساز و تاثیرگذار بر جامعه برمی شمرد. نمونه بارز این امر در میان گویندگان رسانه است که با وجود گستردگی شبکه های سیما، تعداد اندکی هستند. در واقع انتخاب ناصحیح این افراد و وجود فضای بسته و محدود باعث می شود که مجریان و گویندگانی که باید نمادی از جامعه خود باشند به آدم های مقوایی بدل شوند که در فضای تقیدی موجود حتی به خودسانسوری می رسند و در نهایت مخاطب که از جنس این آدم ها نیست، آنان را نه تنها باور نمی کند، بلکه نمونه ای از افراد اجتماع خود نمی داند.
تلویزیون در تناقض های خود دست و پا می زند
با وجود تمام این محدودیت ها که منجر به چنین فضایی می شود گاه شاهد شنیع ترین حرف ها و حرکات در رسانه هستیم که ظالمانه ترین برخوردها را در یک جنجال ایجاد می کند، اما پای صحبت از انسانیت و اصول که به میان می آید محدودیت ها همچنان ادامه دار می شوند. به طور مثال در تلویزیون از خانه سینما و اسکار نباید حرف زد ولی ضدخبرهایی از این جریانات بیان می شود و مخاطب خود باید به اصل خبر پی ببرد. تلویزیون در پارادوکسی از واقعی بودن یا نبودن، ایدئولوژی بودن یا نبودن، تسلیم جامعه بودن یا نبودن و اهداف سرگرم کننده یا نه دست و پا می زند. رسانه هنوز به تعریف درست خود نرسیده است و نتوانسته از فضای سیاسی جامعه برای خواسته ها و اهداف خود تحلیل درستی بکند. این امر نیز جز به این دلیل که تلویزیون هنوز به امر تخصصی شناخته و تبدیل نشده است. این رسانه در اختیار افرادی است که برایش برنامه سازی می کنند و مخاطبانی که آن را تماشا می کنند و ارتباط مستقیمی به هیچ سیاستمدار و روانشناس و جامعه شناسی ندارد جز این که باید از نظرات و پیشنهادات آنان استفاده کرد. گرچه آن چه رخ می دهد فرای پیشنهاد است و به دخالت مداوم این گروه ها می انجامد. این امر در مسائل مختلف مثل انتخابات بروز می کند. نظرات مختلفی از فرمت برنامه تا مهمانان دعوتی وجود دارد که اگر به آنها عمل نکنید در نهایت و در ارزیابی میزان مشارکت و توجه، نتیجه گیری می شود که هیچ گونه کار مثبتی از طرف برنامه انجام نشده است.

منبع: دنیای اقتصاد

برچسب ها: صدا و سیما، تناقض گویی صدا و سیما، پارک ملت،

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 16 فروردین 1391 | توسط: حسین ادیبی | طبقه بندی: اجتماعی، |

لینک ثابت | نظرات ()

ارسال به

دالان | عمومی , اجتماعی ,

دالان

دالان نام برنامه ای است که به کارشناسی برنامه های ماهواره و تأثیرات صرفاً مخرب این تکنولوژی بر هنجارهای جامعه ی ما می پردازد. اینکه چرا رسانه ملی فقط زوایای منفی ماهواره را بررسی می کند و کاری به استفاده های صحیح از این تکنولوژی ندارد و اینکه تجربه نشان داده محدود کردن انسانها منجر به لجبازی آنها می شود، بماند.
در برنامه اخیر دالان یک نظریه کارشناسی بسیار جالبی از طرف کارشناس برنامه ارائه شد که جای بسی تأمل داشت. اظهارات کارشناس اینگونه بود:
برخی وقتی از آنها سئوال می شود که چرا ماهواره می بینید می گویند به خاطر این که تلویزیون برنامه متنوع و مفید ندارد و به خاطر سرگرمی و تفریح برنامه های ماهواره را می بینیم.به فرض اینکه شما درست بگویید و برنامه های تلویزیون سرگرم کننده نباشد!!!! اما عزیزان شما وقتی در راه به مسافرت می روید برای استراحت و رفع گرسنگی توقف می کنید و به رستوران می روید. حال اگر کسی به شما بگوید غذای این رستوران سالم است ولی کیفیت ندارد اما چند قدم بالاتر یک رستوران درجه یک و مجلل وجود دارد که غذای با کیفیت دارد ولی غذاهایش سمی است و برای شما ضرر دارد شما کدام یک را انتخاب می کنید!
با شنیدن این تحلیل به قول کوچه بازاریها آمپر چسبوندم.
نمی دونم این کارشناس محترم نیاز روح و جسم را با کدام معیار با یکدیگر مقایسه کرد؟! رستوران نیاز جسم را بر طرف می کند ، فیلم و برنامه نیاز های روحی و روانی را.
گذشته از این ، نظریه هواپلتیک این کارشناس سر شار از تناقض بود. باکیفیت بودن غذا با سمی بودن آن!
شغل این کارشناس محترم این است که صبح تاشب برنامه های ماهواره را ببیند تمام زوایا را بسنجد و بعد پشت رسانه ملی ظاهر شود و بگوید من دیم ، شما نبینید برایتان ضرر دارد. مرگ من، جون قلی، پیغمبری؟
یکی نیست بگه آخه ... میخواستم یه چیزایی بنویسم اما یاد شعر طنزی افتادم که از ارتباط گوزن با شقیقه می گفت.بنابر این برای جلوگیری از اطاله کلام به چند بیت از آن اکتفا می کنم:

... مانده ام انگشت بر لب، از کجا؟
کرده ای این کشف، خیلی محشری!
این چنین کشف هواپلتیک را
ثبت باید کرد، ثبت محضری
تازه فهمیدم شقیقه با گوزن
ربط دارد در بلاد کافری!!!
تخم کفتر خورده ای ای ناقلا؟
کین چنین افکار نو می پروری
من گمانم وحی بر تو می شود
مرگ من، جون قلی، پیغمبری؟
پس اگر نه این همه اسرار را
از کجای خویش در می آوری؟! ...