تبلیغات
سپهر - پاسخ به انتقادات
 
سپهر
« تلخی برخورد صادقانه را به شیرینی کاذب برخورد منافقانه ترجیح میدهیم »
                                                        
درباره وبلاگ

مقدمتان گلباران
زادگاهم سده لنجان از توابع شهرستان لنجان در استان اصفهان است.
کارمند هستم و اینجا خلوتگاه من است .آنچه در ذهن می پرورانم در این جا به تصویر کشیده می شود. و آنچه خواهید دید فقط دیدگاه شخصی من نسبت به مسائل پیرامون است .این وبلاگ محلی است برای بیان آنچه که می خواهم آزادانه بگویم ولی مجالی برای گفتنش نیست.
شما نیز می توانید با من همراه شوید و نظرات خود را برای بهبود وبلاگ مطرح نمایید .
ضمنا یاد آور می شوم این وبلاگ وابسته به هیچ طیف و گرایش سیاسی نیست.
مدیر وبلاگ : حسین ادیبی
نویسندگان
پیج رنک
هوا شناسی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سه شنبه 19 دی 1391 :: نویسنده : حسین ادیبی
با سلام
انتشار مطلب اخیر بنده در سایت ناظم سرا با اظهاراتی روبرو شد که در ذهن خوانندگان ایجاد شبه می کرد لذا پاسخ اظهارات مزبور بشرح ذیر ارائه می گردد :
برنامه های مدیریت شهری می بایست در بر گیرنده همه ی نیاز های شهر به عنوان یک موجود زنده و پویا باشد که نیازهای فرهنگی ،اجتماعی ،اقتصادی،زیست محیطی و ...همگی از مؤلفه های یک شهر با خصوصیات فوق می باشند.
نگاه تک بعدی به فعالیتهای شهرداری نه تنها مشکلی از شهر حل نمی کند بلکه زمینه ساز مشکلات بسیار زیاد درآینده خواهد شد.بنابر این تلاش برای هدایت مجموعه مدیریت شهری به سمت دیدگاههای تک بعدی و سنتی نه دلسوزی که یک خیانت بزرگ به شهر و شهروندان است. اگر خواهان چنین دیدگاهی باشیم نباید انتظار داشته باشیم  پس از گذشت 50 سال از تاسیس شهرداری، فاصله چندانی با نقطه اولی که شهرداری تأسیس شده داشته باشیم !
موضوعی که ذهن بنده را درگیر کرده این است که چرا هرگاه سخن از مدیریت شهری ، شهرداری و شورا به میان می آید عده ای خاص! که شناختن آنها از لحن گفتارشان کار چندان دشواری نیست، با مشتهای از قبل آماده ،بدون هیچ توجیه عقلانی -چشم بسته- به جنگ با اندیشه و گفتار برخاسته و تحمل شنیدن چند کلام حرف حساب را ندارند. گویی آفریده شده اند که فقط ناسزا بگویند بدون وجود هیچ دلیلی! نمی خواهم بگویم شاید این عده منافعی داشته اند که به خطر افتاده !خیر. بلکه این عده تنها با اشخاص !مشکل دارند.
لذا به این عده بسیار قلیل می گویم: مدیریت شهری نباید شهر را وجه المصالحه منافع اشخاص بکند. منافع شهر که توسط مجموعه مدیریت شهری و نه نظر یک شخص تدوین می گردد علاوه بر داشتن مؤلفه های یک شهر پویا باید در بر گیرنده منافع اکثریت شهروندان نیز باشد لیکن ممکن است عده ای را هم ناراضی کند.ولی این نارضایتی حداقلی مانع از عدم اجرای برنامه های شهری نمی گردد. مثلا آزاد سازی یک خیابان ممکن است عده ای را ناراضی کند در حالی که هدف کلی که همان  بهبود حمل و نقل و عبور و مرور شهری و  نهایتاً رضایت اکثریت است بر منافع آن اقلیت ارجحیت دارد.
مشکلات در همه شهرها از جمله شهر ما وجود دارد و هیچ کس  چنین ادعایی نکرده و نمی کند که تمام مشکلات را رفع خواهد کرد. اما اولویت بندی مشکلات و تلاش در جهت رفع آنها اقدامی است که هر یک از ما می بایست سر لوحه فعالیتهایمان قراردهیم. زمانی شهر ما از فقدان آب تصفیه رنج می برد که با تلاش مدیران و پیگیریهایی که انجام شد این مشکل رفع شد. هرچند عده ای از همان ابتدا قصد خدشه دار کردن این اقدام مهم را داشتند! مشکل فاضلاب مشکل دیگر و دارای اولیت شهر بود که چیزی که بنده به وضوح شاهد آن هستم نزدیک 60 الی 70 درصد آن اجرا شده و درقیاس با شهر های همجوار ما جلوتر هستیم. تلاش در جهت انتقال کارگاههای مزاحم شهری که خود بنده قسمت قابل توجهی از آن را در زمان حضورم در شهرداری سده لنجان پیگیر بودم و سایر اقدامات زیر بنایی و روبنایی نیز قابل قبول و دفاع می باشد.
 نمی توانیم انتظار ایجاد شبکه فاضلاب داشته باشیم و آسفالت معابر هیچ آسیبی نبیند. به هر حال نه شهر ما بلکه همه شهر های کشور به واسطه اینکه از بافت سنتی بر خوردارند فاقد زیرساختهای شهری بوده اند و ناگزیر برای احداث چنین زیر ساختهایی شهر متحمل خسارتهایی خواهد شد که به مرور رفع می شوند. حال چرا ما تیشه به ریشه ی اقدامات خوب خود می زنیم جای سوال است؟چرا مادام  عده ای از داخل و بیرون مجموعه قصد بر هم زدن اوضاع و ایجاد تشویش در اذهان عمومی را دارند جای بسی تامل و البته تاسف است! ای کاش بجای این همه نیرویی که صرف این اقدامات بیهوده و نوشتن اظهارات بی اساس می کردند صرف تفکر در بهبود شرایط و کمک به حل مشکلات می کردند. بی جهت نیست که هرچه تلاش می کنیم به جایی نمیرسیم.
و اما:
در پاسخ به آقایان دری، یه سده ای و ادیب: 
ابتدا یاد آور می شوم شهر ما طی سال های اخیر تجربه برگزاری دو رویداد بزرگ در سطح کشور را در کارنامه دارد. یکی تجربه همایش فیزیک و دیگری مسابقات کشوری در رشته جوجیتسو! که در برگزاری این دو رویداد عملکرد قابل قبولی از خود ارائه داد.
همچنین برگزاری جشنواره در سده لنجان دلیلی بر بی اهمیت بودن آن نیست . این فرصتی است که با رایزنی های بسیار و تلاش مجموعه مدیریت شهری برای شهر به وجود آمده.
 نمی دانم شما تاچه اندازه با جشنواره فیلم کودک آشنا هستید . جشنواره ای که خاستگاه آن شهر اصفهان بود . سپس شهر اصفهان برای 5 سال متوالی این جشنواره را از دست داد و این جشنواره به همدان رفت. همدانی که برای اولین بار میزبان چنین همایش بین المللی بود برای 5سال با قراردادی که به با بنیاد سینمایی فارابی بست سعی در حفظ آن برای همیشه داشت و هدفش را هم معرفی همدان به جهانیان عنوان کرد و هزینه هایی را انجام داد که به کام برخی شهروندان همدانی خوش نیامد. چرا که آنها اعتبار شهر همدان را فراتر از آن می دیدند.(همدانی که سه هزار سال قدمت دارد و منابع طبیعی و معنوی منحصر به فردی دارد.) که با برگزاری جشنواره خود را به جهانیان بشناساند!(یک تفکر نادرست). لیکن اصفهان که موقعیتی بسیار بزرگ و در سطح بین المللی را از دست داده بود با تلاشها و پیگیریهای بسیار موفق شد بلا فاصله پس از پایان قرارداد همدان این جشنواره را حتی الامکان برای 5 سال آینده در اصفهان  نگه دارد و تلاش بر این است که این جشنواره در خاستگاه خود بماند. به نظر شما تلاش مسئولان اصفهان و همدان برای تصاحب این جشواره و ضبط آن به نفع خود چه اهمیتی می تواند داشته باشد جز اینکه یک اعتبار است برای استان.
ولی ما که چیز سرآمدی نداشته و نداریم تا مانند اظهارت برخی شهروندان همدانی  بخواهیم آن را برای معرفی شهر کافی بدانیم و از چنین فرصتهایی غافل شویم(هرچند چنین اظهاراتی حتی برای شهری به بزرگی همدان ناصحیح است و جشنواره جایگاه و اهمیت خود را در اعتبار شهر دارد). هرچه ما داریم بهترش را در شهرهای دیگر می توان یافت !!  لذا باید از ابزار های دیگر غیر از موقعیت جغرافیایی، منابع طبیعی و ... بهره گیری کنیم.
از حیث جا و مکان هم  که نگرانی خود را ابراز داشته اید بد نیست در اینترنت جستجویی کنید و خبر شماره 13910714000013 خبر گزاری فارس را بخوانید :
«14سینمای اصفهان به استقبال جشنواره فیلم کودک و نوجوان می‎رود
خبرگزاری فارس: علاوه بر 10 سینمای اصفهان، چهار سینما در شهرهای کاشان، خمینی شهر، شاهین شهر و شهرضا به اکران فیلم‎های جشنواره فیلم کودک و نوجوان می‎پردازند.»
لطفاً به مسافت شهر های مذکور تا شهر اصفهان ، مرکز برگزاری جشنواره دقت کنید!!
 آیا این نشان از ضعف مدیریت یا امکانات شهری به بزرگی و اعتبار اصفهان است؟ خیر. این فرصتی است که 4 شهر مذکور از برگزرای این جشنواره توانستند برای خود به وجود بیاورند و قسمتی از جشنواره ای با این اهمیت را در شهر خود برگزار کنند . این دلیلی بر ضعف اصفهان نبود بلکه اصفهان با مدیریت مثال زدنی خود نشان داد که به هر قیمتی حاضر است این جشنواره را در خود حفظ نماید. آیا ما نمی توانیم از امکانات شهر های همجوار و استان بهره مند شویم و نام برگزاری این جشنواره را برای خود حفظ کنیم؟ چرا که نه.آیا شما برگزاری این جشنوراه را یک فرصت استثنایی نمی دانید؟
اما در پاسخ آقایان یا بهتر بگویم آقایی با نام های جعلی ابراهیم ادیبی ،ناظم الرعایا، ادیب و حسین ادیبی!
از نظرات این اسامی مشخص است که توسط یک نفر که ناشناس هم نیست منتشر شده اند! چرا که تمام این نظرات به فاصله کمتر از یک ساعت و پشت سر هم نوشته شده! دقت کنید(8:04 و 8:15 دقیقه – 8:54 و 9:01 دقیقه)!!
بگذریم، با همه این اوصاف جواب شما را خواهم داد:
آقای ابراهیم ادیبی! موقیعت شهرما از هیچ یک از شهر های همجوار استراتژیک تر نیست. نه مردم سده بی همت بوده اند و نه اقوام لر و بختیاری بی خانمان ! آنها نه در یک بازه زمانی کوتاه که در پی سالهای سال و به مرور زمان این شهر را به عنوان سکونت گاه موقت یا دائم خود برگزیدند و ما نیز با افتخار این مهاجرت را ارج می نهیم.
شما چگونه تعاملی که بین شهروندان بومی و مهاجر به وجود آمده و نتایج اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی این تعامل را انکار میکنید؟! شاید سده ای نیستید ! و تنها بر اساس یک سری اطلاعات غیر موجه که به شما داده اند مرتکب چنین نظر نادرستی شده اید. به هر حال آقای رستم بختیاروند جواب کامل و جامعی را به شما داده اند و من به نوبه خودم از این عزیزان بخاطر چنین نظری پوزش میطلبم .
آقایی که با نام جعلی ناظم الرعایا اظهار نظر فرموده اید! چگونه شما به نتیجه رسیدید که شهرداری ورنامخواست صرفاً با حضور در نمایشگاه توانست به سرعت زمینه جذب سرمایه گذار را فراهم آورد؟! در حالی که در شهرستان لنجان هیچ شهرداری تا کنون نتوانسته است یک پروژه شهری را با مشارکت بخش خصوصی اجرا نماید. شاید نظرتان پارک بازی است! نه برادر، اینها ربطی به جذب سرمایه گذار ندارد. چرا که اجرای پروژه های شهری آنهم از طریق مشارکت با بخش خصوصی تابع فرآیندهای خاص و نسبتاً طولانی است که به شما که در وزارت کشور! فعالیت دارید توصیه می کنم قبل از درج چنین اظهارات ناپخته ای شیوه نامه امور سرمایه گذاری و مشارکت شهرداریها که سازمان شهرداریهای کشور منتشر نموده را مطالعه بفرمایید. البته بنده منکر نیستم که در فرصتهای سرمایه گذاری که همان سازمان شهرداریها منتشر نموده شهرداری ورنامخواست تعدادی از فرصتهای خود را معرفی کرده ولی تاکنون هیچ پروژه شهری با مشارکت بخش خصوصی در این شهر اجرا نشده!
این را هم بد نیست بدانید که قبل از تشکیل هیات عالی سرمایه گذاری موضوع ماده 5 شیوه نامه امور سرمایه گذاری و مشارکت شهرداریها و اخذ مجوزهای لازم به هیچ عنوان نمی توان به انعقاد قراردادهای مشارکتی مبادرت کرد. به هر صورت اگر شما اطلاع کاملتری دارید نشانی آن را به ما بدهید تا ما نیز بدانیم.
در توضیح اینکه آیا جشنواره ربطی به جذب سرمایه گذار دارد یا خیر شما را به مطالب فوق که در خصوص جشنواره فیلم کودک و نوجوان نوشتم ارجاع می دهم.ضمناً کمی تحقیق می تواند به شما کمک کند!
اما آقای حسین ادیبی (خودم!): درسته، من در شهرداری سده لنجان نیستم اما تو خود بهتر از هر کس می دانی که بنده از پرسنل رسمی آن شهرداری هستم و اکنون به عنوان مأمور در شهر باغبادران مشغول فعالیت هستم.  بنابر این هرگاه مدیریت هر دو شهرداری صلاح دانستند بنده می بایست به محل کار خود (شهرداری سده لنجان) باز گردم . همچنین فعالیت بنده در شهرداری باغبادران دلیلی بر بی تفاوتی بنده نسبت به شهر محل زندگی ام نیست. بنده متعلق به این آب و خاکم و ریشه در این آب و خاک دارم و به عنوان عضوی زنده از این جامعه حق دارم نسبت به موضوعاتی که در شهرم اتفاق می افتد واکنش نشان دهم و نظر خود را بیان کنم. شما از چه چیزی نگران هستید ، بنده متحیرم! آیا برگشتن من به شهرداری سده ،جایی که متعلق به آن هستم ،این همه جار و جنجال  دارد؟!
در پایان عرض می کنم ایجاد تردید،نگرانی و بدبینی در شهروندان نتیجه ای جز بلند تر کردن دیوار بی اعتمادی بین مدیران شهری و شهروندان ندارد. سالها تلاش ،هزینه و زمان می خواهد تا این بی اعتمادی جای خود را به اعتماد و همدلی بدهد. اگر واقعاً نگران هزینه ها و منافع شهرتان هستید، دست از این رفتارهای نابخردانه و غیر اخلاقی برداشته و هر آنچه دارید در طبق اخلاص گذاشته و صرفاً با این دیدگاه که تلاش می کنید برای رضای خدا درجهت توسعه و پیشرفت شهر، به میدان عمل آمده و کاری به اشخاص نداشته باشید. اهداف را مد نظر داشته باشید.
بیایید بجای سفسطه و مغلطه، فکرمان را در راه صحیح و درست بکار ببندیم تا شاید کمکی باشیم برای حل مشکلات نه اینکه خود مشکلی باشیم مضاعف .





نوع مطلب : شهر و شهرداری، 
برچسب ها : شهرداری، شورای شهر، مدیریت شهری، جشنواره فیلم کوتاه، سده لنجان، فرصت های سرمایه گذاری،
لینک های مرتبط :