تبلیغات
سپهر - شهرداری و شهروندان حافظ منافع یکدیگرند
 
سپهر
« تلخی برخورد صادقانه را به شیرینی کاذب برخورد منافقانه ترجیح میدهیم »
                                                        
درباره وبلاگ

مقدمتان گلباران
زادگاهم سده لنجان از توابع شهرستان لنجان در استان اصفهان است.
کارمند هستم و اینجا خلوتگاه من است .آنچه در ذهن می پرورانم در این جا به تصویر کشیده می شود. و آنچه خواهید دید فقط دیدگاه شخصی من نسبت به مسائل پیرامون است .این وبلاگ محلی است برای بیان آنچه که می خواهم آزادانه بگویم ولی مجالی برای گفتنش نیست.
شما نیز می توانید با من همراه شوید و نظرات خود را برای بهبود وبلاگ مطرح نمایید .
ضمنا یاد آور می شوم این وبلاگ وابسته به هیچ طیف و گرایش سیاسی نیست.
مدیر وبلاگ : حسین ادیبی
نویسندگان
پیج رنک
هوا شناسی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
بسیار شنیده ایم که شهرداری ها در انجام فعالیتها و مبادلات روزانه دنبال منافع خود هستند.یا شهرداری با وضع عوارض دنبال کسب درآمد برای خود است.حتی برخی پا را فراتر نهاده و شهرداری را نهادی انحصاری می دانند که عده ای درآن جمع شده و برای کسب روزی چشم بر جیب مردم دوخته اند.!!
اما، آیا منافع شهرداری و شهروندان در تقابل با یک دیگر هستند یا در راستای هم. آیا شهرداری از بدنه شهر جداست یا به عنوان سلولی زنده و پویا جزئی از بدنه شهر است و می تواند ضمن تأمین منافع خود منافع شهر و شهروندان را نیز در نظر گرفته و تأمین نماید؟ آیا شهرداری به خودی خود حائز منافع است یا این شهر و شهروندان هستند که شهرداری را واجد صلاحیت داشتن منافع می کنند؟
برای اینکه بتوانیم جواب سئوالات فوق را بیابیم لازم است ابتدا بدانیم منافع شهرداری که برطرف کننده نیازهای روزانه و آتی  آن است چیست و چگونه تامین می گردد.در مقابل منافع یک شهروند چیست و شهرداری چگونه می تواند با در نظر گرفتن منافع خود منافع شهر و شهروندانش را تأمین نماید.
منافع شهرداری چیست و چگونه تأمین می شود:
هر رویدادی که در چارچوب  قوانین و مقررات  و در راستای اهداف و برنامه های شهرداری اتفاق بیافتد و صرفه و صلاح شهرداری را تأمین کند  منافع شهرداری می نامند .
منافع شهرداری از راه  فعالیتهایی که به موجب قانون و در راستای دستیابی به اهدافی که رسالت وجودی  شهرداری را تعریف می کند به دو طریق محقق می شوند: اول از طریق منابع و امکاناتی که به صورت دارایی های جاری وغیر جاری حاصل می شوند (درآمد ها)و دوم : اهداف و برنامه هایی که باعث می شود شهرداری منابع حاصل شده را به منظور تحقق آنها مصرف نماید.(هزینه ها)
یک- تامین کنندگان منابع شهرداری چه کسانی هستند:
نیروی انسانی (منابع انسانی)
شهر و شهروندان (موضوع اصلی این مقاله)
سرمایه گذاران ، بانکها و سایر ارگانها (که در جای دیگر به این موضع پرداخته خواهد شد)
 نیروی انسانی :که درهر سازمان جزو سرمایه های آن به حساب می آیند و هرچقدر این نیروها از توان و تخصص بالاتری برخوردار باشند سازمان از داشتن آنها منافع بیشتری را می تواند حاصل کند.
داشتن  و حفظ نیروهای متخصص و مجرب برای هر سازمان هزینه هایی را در بر دارد که پرداخت این هزینه ها می تواند ضمن ایجاد انگیزه کافی و لازم در این نیرو ها ، منافع سازمان را نیز تامین کند.
کارکنان یک شهرداری مهمترین عناصری هستند که می توانند به حفظ منافع شهر و شهرداری بیانجامند. رضایت کارکنان رضایت مشتریان و رضایت مشتریان رضایت ازشهرداری و در این صورت اعتماد به نفس مدیران در ارائه خدمات مطلوب را در بر خواهد داشت. به عبارتی منافع هر گروه (شهرداری- کارمند- شهروند) باید تعریف شده باشد تا بتوان به یک ارتباط دو سویه و برد برد رسید.
شهر و شهروندان:
شهرداری دارای منافعی است که تمام این منافع در محدوده ای بنام شهر قابلیت تعریف و تحقق دارد. شهروندان تامین کنندگان منافع شهرداری هستند و شهرداری نیز عمدترین تآمین کننده خدمات شهری و عمرانی  شهروندان در این محدوده است.
شهر به واسطه تقاضای شهروندان نیازمند خدمات و تسهیلاتی  است که قانون حق بهره برداری از ارائه این خدمات و تسهیلات را طبق ضوابط مشخص به شهرداری ها داده مشروط به اینکه در راستای توسعه و پیشرفت همان شهر بکار برده شوند. بدین صورت که شهرداری با وضع عوارض می تواند نسبت به ارائه خدمات به شهروندان منافعی را برای خود کسب نماید و یا از منابع و امکانات موجود در شهر یا امکاناتی که درآینده در شهر ایجاد می شوند برای خود منافعی را بدست آورد و در مقابل آنها را با برنامه ریزی و بصورت مشخص برای آبادانی شهر هزینه نماید.عوارض وصولی توسط شهرداری ها منفعتی است که شهرداری در ازای ارائه خدمات به شهروندان از آنها وصول می کند.
اما هرگاه  صحبت از عوارض می شود بلافاصله ذهنیت شهروندان به  نا عادلانه بودن این عوارض معطوف می شود و همین ذهنیت است که باعث شده شهروندان نگاهی از سر بی اعتمادی به شهرداری داشته باشند.
اگر نگاه شهرداری به شهروندان به مثابه یک منبع درآمدی صرف باشد  هرگز موفق به جلب رضایت و مشارکت آنها نخواهد شد. مهمتر اینکه عمده عوارض وصولی از شهروندان در ردیف عوارض ناپایدار جای می گیرد و این عمق فاجعه را بیشتر می کند.چرا که محصول  نگرش شهرداری به شهروند درآمدی موقت و ناپایدار است ولی آثار سوء آن که همان بی اعتمادی به شهرداری است پایدار و مستمر است.
شهروندی که به شهرداری مراجعه می کند و بابت عوارض صدور پروانه ساختمان با ارقام سنگین مواجه می شود اولین سئوالی که ذهنش را درگیر می کند این است که در قبال تحمل این هزینه چه چیز عایدش می شود . کدام معیار باعث شده مثلاً پروانه ساختمان یا عوارض نوسازی چنین ارزشی را داشته باشند. وقتی جواب چنین سئولاتی برایش روشن نشد سئولات بعدی ذهنش را درگیر کرده و نهایتاً نتیجه دلخواه خود را می گیرد و شهرداری را در جایگاه حاکم بی عدالت و خود را در جایگاه کسی می نشاند که حقش را شهرداری ضایع کرده.
البته جای هیچ شکی نیست که گذار شهرداری ها  از کسب منافع ناپایداری همچون فروش تراکم و پروانه های ساختمانی و فروش اموال شهرداری به عنوان سرمایه های شهرداری در جهت هزینه کرد آنها یک ضرورت بوده و مادامی که شهرداریها چشم بر وصول درآمدها از منابع ناپایدار دارند، جلب اعتماد شهروندان مشکل می باشد.
اگر بپذیریم که امروزه روابط  بیشتر بر پایه منافع مشترک برقرار می گردد باید قبول کرد که روابط بین شهرداری و شهروندان نیز از این حیث مستثنی نیست و منافع مشترک شهرداری و شهروندان باید تعریف شود تا امکان برقراری یک رابطه دو طرفه و پایدار فراهم گردد. در این صورت می توان انتظار داشت که دیوار های بی اعتمادی شکسته و یخ روابط بین شهرداری و شهروندان آب شود. در یک جمله شهروند باید مطمئن شود با مراجعه به شهرداری منافع می خرد.
بنابراین برای از بین بردن دیوار بی اعتمادی بین شهرداری و شهروندان لازم است طرفین از حقوقی که بر یک دیگر دارند به خوبی آگاه باشند و آنها را به رسمیت بشناسند.
حقوقی که شهروندان بر شهرداری دارند قانون به خوبی مشخص کرده. قانون شهرداری ها(به ویژه ماده 55 قانون شهرداریها)، قانون نوسازی و عمران شهری ، قانون نحوه تقویم ابنیه ، املاک و اراضی مورد نیاز شهرداریها، قانون تشکیلات وظایف و انتخابات  شوراها، و.... از جمله مواردی هستند که در راستای تامین نیاز شهر و شهروندان وضع شده و رعایت این قوانین می تواند ضمن تأمین منافع شهرداری منافع شهروندان را نیز تأمین نماید.
اما یک شهروند نیز می بایست از حقوق شهرداری بر خود آگاه باشد که به طور اجمال می توان به چهار مورد زیر اشاره کرد:
1-    کسب شناخت از شهرداری و خدماتی که شهرداری می تواند به شهروندان ارائه نماید.
2-    اعتماد به شهرداری و مجموعه مدیریت شهری به عنوان یک نهاد خدمت رسان ارزشمند
3-    پذیرش عوارض شهرداری به عنوان هزینه اجتناب ناپذیر در سبد هزینه های سالانه خانوار
4-    پرداخت به موقع عوارض به منظور امکان استفاده به موقع و مناسب از این عوارض
یک شهروند باید بپذیرد که شهر نشینی هزینه دارد و متولی دریافت هزینه های شهر نشینی شهرداری است.
در حقیقت هر شهروند باید محاسبه کند که در طول سال هزینه هایی که برای شهرداری می پردازد چقدر است. یعنی شهرداری چه سهمی را در مجموع هزینه های سالانه یک خانوار شهری دارد.
با یک محاسبه ساده می توان به این نتیجه رسید که میزان پرداختی ماهانه هر شهروند به شهرداری در مقایسه با سایر هزینه های پرداختی به سایر ارگانها نظیر آب، برق، مخابرات ،گاز و مالیات بسیار ناچیز است.
دستگاهها ی مورد اشاره با بکار گیری تکنولوژی می توانند منابع طبیعی را بصورت قابل استفاده در اختیار شهروندان قراردهند و بهای آن را بگیرند و هرچقدر هم در افزایش قیمت مانور بدهند به سرعت شهروندان می پذیرند. یا هر ماهه درصدی از درآمد های کسب شده توسط شهروندان تحت عنوان مالیات توسط دولت وصول می گردد و به عنوان یک تکلیف برای شهروندان جایگاه خود را باز کرده .درحالی که خدمات حاصل از آن هرگز برای یک شهروند ملموس نیست . در واقع شاید هرگز خدماتی که در ازای پرداخت مالیات به وی می شود را نبیند ولی به هرصورت این عمل هرماه یا هر سال اتفاق می افتد .
اما همین شهروند وقتی به شهرداری می رسد بسیار حسابگر می شود تاجایی که برای کوچکترین وجه پرداختی خدمات مستقیم و مشخص را می طلبد. اینجاست که کار شهرداری از حساسیت بالایی برخوردار است و به ناچار باید با مردم رو راست باشیم . یعنی شفافیت در ارائه خدمات می تواند راهگشا باشد.نکته ای که بسیاری از مدیران شهری  از آن غفلت می کنند.  یعنی بدون در نظر گرفتن تبعات رفتارشان طوری عمل می کنند که برای شهروند چاره ای جز این نمی گذارند که به شهرداری به دید حاکمی قدرتمند، زورگو و انحصارگری بی انصاف در ارائه خدمات شهری نگاه کنند.

دو: اهداف و برنامه های شهرداری
شهرداری به موازات کسب منافع، اهدافی را دنبال می نماید که در چارچوب رسالت سازمانی خود بتواند شهر را با برنامه ریزی و هدایت صحیح منابع به  سمت رشد و توسعه  پیش ببرد . کلیه تغییراتی که در کالبد شهر به وجود می آید نتیجه  عملکرد شهرداری است و  روشن است هرچه  شهر به سمت رشد و شکوفایی پیش برود سطح رفاه عمومی شهروندان افزایش یافته و ساکنان شهر می توانند از زندگی در شهر لذت ببرند . به عبارتی کلیه منافع حاصل از ارائه خدمات شهرداری عاید شهروندان می گردد.
بنابر این شهروند اگر توجیه شود که شهرداری در ازای وجه دریافتی چه خدمات مستقیم و غیر مستقیمی را به وی ارائه می دهد (حدود 450 خدمت ) رغبتش در پرداخت عوارض نه تنها از بین نمی رود بلکه  از منافع خود در ازای پرداخت عوارض مطمئن می شود. همانگونه که اشاره شد هزینه های پرداختی شهروندان به شهرداری در طول سال بسیار ناچیز و کمتر از هزینه های سالانه دیگر است اما خدمات ارائه شده توسط شهرداری به شهروندان بسیار بیشتر از مبالغ وصولی از آنان می باشد! برای اثبات این ادعا کافی است نگاهی به بودجه سالانه شهرداری بیاندازیم خواهیم دید شهروندان چه سهمی در درآمد های شهرداری دارند و در مقابل چه خدماتی دریافت می کنند:


همانطور که در جدول  فوق ملاحظه می شود به ترتیب طی سالهای 92 و 93 تنها 10% و 8% از مجموع درآمد های وصول شده توسط شهرداری  از شهروندان بوده و مابقی درآمد ها از منابع خارج از شهر همچون ارزش افزوده و ... بوده  . اما از کل درآمد های حاصله به ترتیب در سالهای 92 و 93 در مجموع 87/16 %  و 87/14 %  برای هزینه های عمرانی و خدمات شهری مصرف و تنها 12/84 درصد و 12/86 درصد  آن به عنوان هزینه های پرسنلی و اداری هزینه گردیده است.
بدین ترتیب جای هیچ گونه تردیدی نیست که شهرداری در امر خدمت رسانی به شهروندان بالاترین جایگاه را در بین کلیه سازمانها و ارگانهای اجرایی دارد ولی متأسفانه بی اعتمادی شهروندان از یک سو و بی توجهی دولت به این نهاد خدمت رسان از سوی دیگر فشار را بر دوش مدیران شهری مضاعف کرده.
در این میان آنچه باعث دلگرمی مدیران شهری می شود اعتماد و مشارکت شهروندان در فعالیت های شهرداری می باشد چرا که اعتقاد بر این است که
راز تعهد مشارکت راستین همه افراد است، اگر مشارکتی در کار نباشد تعهدی هم در کار نیست.
بین منافع شهرداری و شهروند هیچ تضادی وجود ندارد. در واقع  شهرداری حافظ منافع عموم در شهر می باشد .
آنچه مورد تقابل و تضاد است منافع نیست بلکه نوع نگرش و رفتار شهرداری و شهروند به یکدیگر است که در صورت آگاهی و اصلاح این رفتارها از جانب هر دو طرف می توان به اعتمادی پایدار دست یافت.اعتماد شهروندان به مجموعه شهرداری بالاترین سرمایه است و شهرداری با اتکا به این سرمایه عظیم می تواند با آسودگی خاطر به ارائه خدمات هرچه مطلوب تر به شهروندان بیاندیشد.
مشارکت و همراهی شهروندان با شهرداری در اجرای طرح های عمرانی و خدماتی نشان از علاقه شهروندان به رشد و شکوفایی شهر است. داشتن شهری زیبا و آباد حق هر شهروند است اما لازمه دست یابی به این حق پرداخت به موقع عوارض شهرداری است.
 




نوع مطلب : شهر و شهرداری، 
برچسب ها : شهرداری، مشارکت مردمی، منافع شهرداری، شهروندان، منافع شهروندان،
لینک های مرتبط :